มาตรการคัดกรองตัวแทนและนายหน้าประกันภัย ด้วยระบบฐานข้อมูลพฤติกรรมเพื่อป้องกันการฉ้อฉลในธุรกิจประกันภัย

• แชร์ Facebook
• แชร์ผ่าน Line

สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) ได้กำหนดแนวปฏิบัติในการพิจารณาคุณสมบัติและความเหมาะสมของตัวแทนและนายหน้าประกันภัย เพื่อบริหารจัดการความเสี่ยงในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลประกันภัย ส่งเสริมให้บริษัทประกันภัยดำเนินการคัดกรอง และแต่งตั้งตัวแทนและนายหน้าประกันภัยอย่างมีประสิทธิภาพ โดยยึดหลักความโปร่งใส มีธรรมาภิบาล และให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงในภาคธุรกิจประกันภัย

วัตถุประสงค์ของการพัฒนาระบบฐานข้อมูลพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลประกันภัย

ระบบฐานข้อมูลกลางเกี่ยวกับพฤติกรรมการฉ้อฉลประกันภัย หรือข้อมูลที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าอาจเข้าข่ายเป็นการฉ้อฉล ได้รับการพัฒนาขึ้นโดย คปภ. เพื่อให้บริษัทประกันภัยสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการตรวจสอบและประเมินคุณสมบัติของตัวแทนและนายหน้าประกันภัยก่อนรับเข้าทำหน้าที่ในระบบธุรกิจของบริษัทประกันภัย

ระบบดังกล่าวมีวัตถุประสงค์หลัก ดังนี้

1. การยกระดับกระบวนการคัดกรอง ตัวแทนและนายหน้าประกันภัย ซึ่งมีบทบาทเป็น คนกลางประกันภัย ที่ทำหน้าที่เชื่อมโยงระหว่างบริษัทประกันภัยและผู้เอาประกันภัย
2. กำหนดแนวทางการดำเนินการของบริษัทประกันภัยให้อยู่ภายใต้หลักธรรมาภิบาล โดยสอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยการประกันภัยและกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
3. สนับสนุนการบริหารความเสี่ยงและการจัดการความรับผิดต่อผู้เอาประกันภัยหรือประชาชน อันเกิดจากการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนและนายหน้าประกันภัย

หลักการในการเข้าถึงข้อมูลพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลประกันภัย

เพื่อบริหารจัดการความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลประกันภัย บริษัทประกันภัยอาจดำเนินการตรวจสอบประวัติของบุคคลดังกล่าว โดยต้องได้รับความยินยอมตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ทั้งนี้ การตรวจสอบสามารถทำได้ผ่านระบบฐานข้อมูลการฉ้อฉลประกันภัย หรือในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าอาจมีพฤติกรรมเข้าข่ายการฉ้อฉลประกันภัย บนเว็บไซต์ของสำนักงาน คปภ.

การจำแนกระดับความเสี่ยงพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลประกันภัย

ระบบฐานข้อมูลดังกล่าวได้พัฒนากลไกการประเมินระดับพฤติกรรมการฉ้อฉลประกันภัยของตัวแทนและนายหน้าประกันภัยโดยใช้ “สี” เป็นเครื่องมือแสดงระดับความเสี่ยง เพื่อให้บริษัทประกันภัยสามารถใช้ประกอบการพิจารณาได้อย่างชัดเจนและมีหลักเกณฑ์ร่วมกัน ดังนี้

ระดับที่ 1 (สีแดง) – ความเสี่ยงสูงมาก

ลักษณะพฤติกรรม:

• บุคคลที่ อยู่ระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาต
• หรือ ถูกเพิกถอนใบอนุญาต (ทั้งประกันวินาศภัยและประกันชีวิต) ภายในระยะเวลาไม่เกิน 5 ปี นับจากวันที่มีคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต หรือกรณีมีคำสั่งถูกพักใช้ใบอนุญาต

ระดับที่ 2 (สีส้ม) – มีความเสี่ยง

ลักษณะพฤติกรรม:

• เคยถูกเพิกถอนใบอนุญาตครั้งล่าสุดเกิน 5 ปี ถูกรายงานว่าเป็นบุคคลที่มีพฤติกรรมฉ้อฉลประกันภัย
• หรือเป็นบุคคลที่ ถูกรายงานว่ามีพฤติกรรมฉ้อฉล ทั้งนี้เป็นกรณีที่มีหลักฐานชัดเจน หรือมีการแจ้งความดำเนินคดีแล้ว

ระดับที่ 3 (สีเหลือง) – ความเสี่ยงเบื้องต้น

ลักษณะพฤติกรรม:

• เป็นผู้ที่ ถูกรายงานว่ามีพฤติกรรมที่อาจเข้าข่ายฉ้อฉลประกันภัย แต่ยังไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัด

ระดับที่ 4 (สีเขียว) – ไม่มีประวัติทุจริต

ลักษณะพฤติกรรม:

• ไม่มีประวัติด่างพร้อย ไม่ถูกสั่งพักหรือเคยถูกเพิกถอนใบอนุญาต
• ไม่พบประวัติการฉ้อฉลประกันภัยหรืออาจจะเป็นการฉ้อฉลประกันภัย

นอกจากมาตรการคัดกรองด้วยระบบฐานข้อมูลพฤติกรรมเพื่อป้องกันการฉ้อฉลแล้ว “ความรับผิดชอบส่วนบุคคล” ของนายหน้าก็เป็นสิ่งสำคัญที่ไม่อาจมองข้ามได้ นายหน้าที่ดีควรปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์และมีจรรยาบรรณ ไม่ควร “รับฝากงาน” เพราะการกระทำเช่นนี้อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าและบริษัทประกันภัย หรือ ต่อนายหน้าประกันภัยเอง

การรับฝากงานอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ดังนี้:

1. ความเสี่ยงต่อลูกค้า

การให้บริการหลังการขายอาจไม่เป็นไปตามมาตรฐาน เช่น เมื่อเกิดการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน นายหน้าผู้รับงานต่อ อาจไม่สามารถช่วยเหลือได้อย่างเต็มที่เพราะไม่ได้เป็นผู้ดูแลกรมธรรม์โดยตรง ในขณะที่นายหน้าตัวจริง ก็อาจปฏิเสธความรับผิดชอบ ทำให้ลูกค้าไม่ได้รับการดูแลอย่างที่ควรจะเป็น

นอกจากนี้ยังอาจเกิดปัญหาด้านเอกสาร เช่น หากลูกค้าลงลายมือชื่อขอยกเลิกกรมธรรม์ แต่ลายมือชื่อไม่ตรงกับที่ระบุในใบคำขอเอาประกันภัย ซึ่งอาจทำให้เกิดความล่าช้าในการดำเนินการ และกระทบต่อความน่าเชื่อถือของลูกค้า

2. ความเสี่ยงต่อบริษัทประกันภัย

พฤติกรรมการรับฝากงานทำให้บริษัทประกันภัยไม่สามารถกำกับดูแลกระบวนการทำงานได้อย่างทั่วถึง หากเกิดการฉ้อฉลหรือความผิดพลาดขึ้น เช่น กรณีลายมือชื่อไม่ตรงกัน ลูกค้าจะมองว่าบริษัทประกันภัยขาดการควบคุมดูแลนายหน้า ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อความน่าเชื่อถือและชื่อเสียงของบริษัทประกันภัยอย่างร้ายแรง

3. ความเสี่ยงต่อนายหน้า

นายหน้าผู้รับฝากงานต้องรับผิดชอบต่อทุกการกระทำของผู้ที่นำงานมาฝาก หากเกิดการฉ้อฉลขึ้น นายหน้าทั้งสองฝ่ายอาจถูกดำเนินคดีทางกฎหมายร่วมกัน ซึ่งอาจนำไปสู่การถูกเพิกถอนใบอนุญาตได้

สรุป

การนำระบบแบ่งปันฐานข้อมูลพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลประกันภัยมาใช้ ถือเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยให้บริษัทประกันภัยสามารถดำเนินการภายใต้หลักความโปร่งใส รับผิดชอบต่อสังคม และลดความเสี่ยงจากการแต่งตั้งตัวแทนหรือนายหน้าประกันภัยที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม การกำหนดแนวปฏิบัติร่วมในระดับประเทศนี้ จะช่วยเสริมสร้าง “ความเชื่อมั่นของผู้เอาประกันภัยและสาธารณชน” ต่อธุรกิจประกันภัย

การรักษามาตรฐานในบทบาทของนายหน้า ไม่เพียงช่วยสร้างความน่าเชื่อถือในระยะยาว แต่ยังเป็นการสนับสนุนภาพลักษณ์ที่ดีของธุรกิจประกันภัยโดยรวม สอดคล้องกับเป้าหมายของระบบฐานข้อมูลพฤติกรรมที่ต้องการยกระดับความโปร่งใสและธรรมาภิบาลในอุตสาหกรรมนี้

หากคุณมีข้อสงสัยที่ต้องการสอบถามเพิ่มเติม สามารถติดต่อเจ้าหน้าที่ ศรีกรุงโบรคเกอร์ ได้ทุกสาขาทั่วประเทศ เรามีเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญยินดีตอบคำถามและให้คำแนะนำ

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.). (2566). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง แนวปฏิบัติในการพิจารณาคุณสมบัติและความเหมาะสมของตัวแทนประกันวินาศภัยและนายหน้าประกันวินาศภัย เพื่อบริหารจัดการความเสี่ยงในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉลประกันภัยสำหรับบริษัทประกันวินาศภัย พ.ศ. 2566

บทความโดย คุณขนิษฐา พงษ์หนู
หัวหน้าแผนกการตลาด
บริษัท ศรีกรุงโบรคเกอร์ จำกัด

ทุกเรื่องประกันภัย สอบถามเรา

ติดต่อโดยตรงได้ที่ สาขาศรีกรุงโบรคเกอร์ ใกล้บ้านท่าน
หรือส่งข้อความทาง Line: @srikrung
ติดต่อผ่าน Facebook: facebook.com/srikrungbroker/
โทรคุยกับ Call Center: 02 867 3899

หรือกรอกข้อมูลบนหน้าเว็บไซต์ เพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับ
ศรีกรุงโบรคเกอร์ เราพร้อมให้บริการคุณ

---